Ostatki - koniec karnawału - MASKI

 

Na Trzech Króli pastorałka odkurzona

,

 

 

Pastorałka krótka okolicznościowa

 

Trzej mędrcy w swej pozłocie

 

wcale nie śpiewali,

milczeli jak trzeba.

Śpiewali aniołowie,

pastuszkowie grali,

złoto mżyło, błyszczało,

lecz jasność szła z nieba.

Nie tylko z nieba, przecież

z siana i ze słomy

szła łuna bez pożaru,

z maleńkiej postaci.

Przyćmiła nawet gwiazdę,

co się dumnie pali

ciągnąc za sobą ogon

i ostre promienie.

I łańcuchy i brokat

na królewskiej szacie.

A błyszczały o wiele jaśniej

oczy sióstr i braci.

Bo ten blask szedł od żłobu,

on oświecił ziemię!

...

Ale cóż,

przez tkaninę mieszków i kieszeni

prześwituje błysk złota

 - monarchy tej Ziemi...

 

Koncert na Trzech Króli - Zaproszenie do Podkowy Leśnej

 

W oktawie Bożego Narodzenia

 

Na kolędowanie 2025/2026

 

Ech, napisać kolędę poczciwą,

taką zwykłą, uczciwą kolędę,

niech poeta swą ironię schowa,

bez patosu, bez smutnych akcentów,

niech się pastuch kłania, anioł śpiewa,

niech choinka pachnie zdrowo i nie kłuje,

niech się w szopce ogrzeje żywina,

dziecię niechaj nie płacze za wiele,

i nie zziębnie i niechaj nie blednie

ta Rodzina nie całkiem typowa.

Oberżysta niech nie będzie chciwy,

tyran Herod za dziesiątym morzem,

zaśpiewamy taką w zgodnym chórze.

Daj nam Boże kolędę, daj Boże,

miłość, pokój, niepłonne nadzieje.

A poetę kolęda niech karmi,

a poetę kolęda niech grzeje.

Na Cytadeli - obraz Marcina Belofa w galerii malarstwa historycznego w X Pawilonie

 Obraz mojego młodo zmarłego kuzyna Marcina Belofa, (studenta ASP  ur. 1966 zm. 1990) trafił do zbiorów Muzeum Niepodległości. 

W skrócie:

Praca nawiązuje do rodzinnej martyrologii. Dwaj dziadkowie Marcina - rzeźbiarz Józef Below i  policjant Władysław Pawlukiewicz zostali zamordowani, Józef w 1939 przez żołnierzy Wehrmachtu a Władysław w 1940 przez sowietów.

 

Na Cytadeli - redaktorki PODGLĄDU w X Pawilonie

Salon Dobrej Prasy - Podgląd w X Pawilonie 

 

 

 

Zaglądam do Kwartalnika Podgląd nr 37

 

 

 

 

 

 

 

 Podgląd nr 37 do pobrania

 

 Kwartalnik Podgląd nr 2 (37)/ 2025
 

 i dwa przekłady:

 

Jan Anastáz Opasek OSB

 

Słowa serca

 
Pogłaszcz mnie swoimi słowami,
tak piękna jest twoja mowa
jej źródło bije w twoim sercu,
które jest także moje.
Tylko słowo przezwycięży mój ból
i samotność, smutek nieszczęsnych lat,
gdy byłem wydziedziczony,
a jednak za twoją sprawą przywrócony do życia.
Jeśli się za mnie modlisz,
jest to codzienny lek,
a pocieszenie w nocy,
trwające stale niezmiennie.

Czekanie

 
Nigdy nie wiedziałem,
że tydzień może oznaczać miesiąc,
jeżeli człowiek oczekuje na wolność.
Ale wiem też, że miesiąc może oznaczać tydzień,
jeśli czekam z oddaniem i miłością.

 Przełożyła z języka czeskiego Katarzyna Boruń-Jagodzińska

Jan Anastáz Opasek OSB (1913 Wiedeń – 1999 Rohr). Ksiądz katolicki, arcyopat
klasztoru benedyktynów na Brzewnowie w Pradze, święcenia kapłańskie otrzy‑
mał w 1938 roku. Za czasów komunizmu robotnik i więzień polityczny zwany
„opatem‑chuliganem” (aresztowany w 1949, skazany na dożywocie pod zarzutem
szpiegostwa na rzecz Watykanu, zwolniony na mocy amnestii w 1960 r.), emigrant
w klasztorze benedyktynów w Rohr (Bawaria). Pisarz, działacz i duszpasterz opo‑
zycji, organizator spotkań intelektualistów i młodzieży, jeden z założycieli chrze‑
ścijańskiej emigracyjnej organizacji kulturalnej Opus Bonum.